เพราะว่า...แม้ว่า... - บอย PeaCeMaKer

Spicecomments.com - Christian Comments

เชื่อพระเจ้าไม่กี่ปีมานี่เองค่ะ รู้สึกถ้าจำไม่ผิดก็จะปลายๆปี 2547มั้งคะ ตอนนั้นเรียนจบแล้ว และทำงานมาได้ปีกว่า แต่ชีวิตไม่ได้เป็นคนดีเด่อะไรเลย

ขอเล่าย้อนกลับไปตั้งแต่ตอนเรียนมหาวิทยาลัย ก็เที่ยว 7 วันต่อสัปดาห์เหล้ายาปลาปิ้งเอาหมดเลย สูบบุหรี่ด้วยแต่ไม่มาก มันเหม็น ก็เลยออกแนวไปดูดควันจากปากชาวบ้านในเธคในผับแทน

แต่ขอบคุณพระเจ้าเป็นเด็กค่อนข้างความจำดี เวลาเรียนไม่ค่อยตั้งใจ เน้นทำความเข้าใจเอาอาทิตย์สุดท้ายก่อนสอบ เรียนวรรณกรรมภาษาอังกฤษอ่านไม่เคยจบแต่เกรดออกมาไม่เคยต่ำกว่า บี หลายครั้งโดนเพื่อนค้อนเอาบ่อยๆว่าไมมันไม่เห็นตั้งใจเรียนแต่เกรดดีจังวะ (ขอโทษค่ะเพื่อน)

พอเป็นอย่างนี้ก็เลยเรียกว่าใช้ชีวิตซะคุ้ม ทั้ง กิน เที่ยว เล่น เรียน ผสมปนเปกันไป นอกจากนั้นเป็นคนอารมณ์ค่อนข้างแรง รักแรง เกลียดแรง ไม่ให้อภัย ใจเย่อหยิ่ง เอาแต่ใจ อยู่เพื่อตัวเอง ทำทุกอย่างเพื่อตัวเองซะมากกว่า เคยร้ายแรงถึงขั้นทำร้ายตัวเองเพราะผิดหวังจากความรัก เหมือนโดนหักหลัง มากมายสารพัด เรียกได้ว่า ความเลวร้าย "เกือบ" ทุกอย่างรวมอยู่ในนี้หมดแล้ว

หลังจากที่เรียนจบแล้วทำงานแถวบ้านรายได้ก็ค่อนข้างน้อยที่บ้านค่อนข้างมีปัญหาเรื่องการเงิน ก็เลยต้องการเข้ามาทำงานที่ กทม. หวังว่าจะหาเงินได้มากขึ้น และอยากมาอยู่กับเพื่อนๆด้วย

เริ่มทำงานก็ได้รู้จักกับพี่คนหนึ่ง เค้าเป็น คต.เค้าก็คอยแบ่งปันเรื่องราวต่างๆ (จำไม่ได้แล้วเรื่องอะไรบ้าง) แต่ก็ฟังงั้นๆ ผ่านหูซ้ายออกหูขวา แต่ช่วงนั้นมันมีโฆษณาให้โทรไปขอหนังสือฟรีเรื่อง "พลังแห่งชีวิต" เราก็อยากได้เพราะมัน"ฟรี" ก็เลยได้มา พอพี่คนนั้นรู้เค้าก็ยิ่งเล่าใหญ่เลย ตอนหลังเค้ามาบอกก็เห็นขอหนังสือก็เริ่มรู้ว่าใจเปิดมากขึ้นแล้ว

และเราก็ลาออก เพราะอยากได้งานใหม่ที่ได้ใช้ภาษาและก็เงินเยอะขึ้น ก็ได้เป็นพนักงานของบริษัทแห่งหนึ่งที่เจ้าของเป็นคนศรีลังกา แต่เคี่ยวมาก จ่ายเงินเดือนพนักงานก็ไม่ตรง เราอยู่ได้เกือบเดือนก็เริ่มไม่ไหวละ เริ่มหาทางออก แต่ยังไงดีล่ะ เครียดเลยตอนนั้น

และแล้ว อยู่ดีๆ ก็ดันไปเจอพี่คนนี้ แถวๆประตูน้ำ ทั้งๆที่ไม่ได้เจอกันมาเกือบเดือน พี่เค้าก็ชวนเราไปแคร์วันพุธ (ตอนนั้นเค้าบอกว่าไปกินข้าวกันเล็กๆน้อยๆ) เราก็เออ ไปก็ได้วะ เด๋วเสียน้ำใจอุตส่ามาเจอกันซะขนาดนี้

เราก็ไปแล้วเค้าก็พาไปรอแฟนเค้าที่หน้าบิ๊กซี พอพี่เค้ามาก็มาคุยๆๆๆกับเราใหญ่เลย เราก็ อารายวะ คุยเก่งโคตร เราเองไม่ค่อยชอบคุยก็เลยฟังซะมากกว่า

พอไปถึงแคร์ก็มีคนอีกเยอะแยะไปหมด โอ๊ยย ขี้เกียจคุยจังว่ะ

แล้วก็เข้าสู่บรรยากาศการนมัสการ พวกเค้าพูดภาษาอะไรกันวะเนี่ย (ภาษาแปลกๆ)

"นี่บ้ากันป่าววะ"

อยากเดินออกซะตอนนั้นเลย แต่ด้วยความเกรงใจก็เลยอยุ่ต่อ แล้วเค้าก็ท้าทายให้อธ.เผื่ออะไรมั้ย พระเจ้าช่วยได้นะ ก็เลย เอาวะเรื่องงานแล้วกัน

ก็กลับหลังจากนั้นก็ไม่ได้อะไรมาก แต่พอรุ่งเช้า บ.นานมี ที่เคยสมัครออนไลน์เอาไว้2-3 เดือนแล้วมั้ง โทรมา

หา?? สมัครไปตั้งนาน "เฮ้ หรือจะเฮี๊ยน จริงวะ"

ก็เลยไปสัมภาษณ์ วันนั้นระหว่างรอก็ได้อ่านหนังสือเรื่อง"ใจฉันคือบ้านพระคริสต์" ก็คิดในใจโห

"เปรียบเทียบได้เห็นภาพมาก งั้นก็ช่วยหน่อยละกันพระเจ้าอยากได้งานใหม่ที่มันมั่นคงอะ พระองค์อยากได้หัวใจห้องไหนของหนูก็เอาไปเลยละกัน พระองค์" ได้เฉยเลยอะ วันนั้นก็เลยตัดสินใจเชื่อ จะไปโบสถ์วันอาทิตย์ๆๆๆๆๆๆ

พอไปโบสถ์ครั้งแรก ก็สัมผัสกับบรรยากาศที่ไม่เคยเจอมาก่อน ในใจรู้สึกโล่งสบายใจมากๆ บอกไม่ถูกว่าเพราะอะไร แล้วก็โดนใจก็เพราะเพลงนมัสการและการนมัสการการร้องเพลง และเสียงดนตรีนี่แหละ

กลับบ้านด้วยความสบายใจมากๆ (ตอนนั้นเครียด กังวลเรื่องที่บ้านด้วย เรื่องแฟนที่เคยนอกใจกันไปแล้วหนหนึ่งด้วย) แต่ก็ยังดำเนินชีวิตตามใจ ในความบาปมากมาย ยังไม่ได้จริงจังอะไร

หลังจากเริ่มงานใหม่ได้ 1-2 อาทิตย์ ช่วงนั้นเป็นช่วงที่เกิดสึนามิ เพื่อนโทรมาบอก "แกรู้หรือเปล่า กุ๊กไก่มันตายนะ ที่พังงา" เราก็ช็อค อ้าวก็ไหนบอกว่าเจอมันซ้อมมอเตอร์ไซต์คนอื่นแล้วไง

กินข้าวไม่ลงเลย คิดถึงเพื่อน พอกลับขึ้นไปบนที่ทำงาน ก็ได้รับกล่องพัสดุ (เราฝากแฟนซื้อเครื่องเล่นซีดีแล้วให้ส่งมาให้) พระเจ้าเปิดเผยสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนที่สุดให้ได้รู้

พอเปิดกล่องออกมาเจอกระดาษคู่มือการใช้งานที่มีข้อความเขียนด้วยลายมือผู้หญิงว่า หมดเวลาของมึงแล้วอี.....

หน้าชาอย่างแรง............นี่เราโดนหลอกอีกแล้วเหรอ เค้าคบกันอย่างลับๆมานานมากแล้วด้วย

วันนั้นเป็นงานเลี้ยงสิ้นปีพอดี ตัดสินใจไม่ไป มาเข้ารอบ 8 ที่คลองเตย ทั้งหมดแรง สิ้นหวัง ท้อแท้ มากับพี่ 2 คนที่ชวนเราไปแคร์วันนั้น

หมดแล้ว ความมั่นใจ ความเข้มแข็ง ความเย่อหยิ่ง ความยึดมั่นถือมั่นที่เคยมี สิ่งที่เคยยึดเหนี่ยวจิตใจ (แฟน)หมดกัน หมดแล้วจริงๆ

ในรอบ 8 ก็เลยร้องไห้ อย่างหนัก ร้องๆๆๆๆๆๆ น้ำมูกน้ำตาไหลปะปนกัน พี่ที่ไปด้วยตกใจมาก ทุกคนหันมามองตาเดียว ผู้นำนมัสการตกใจ

วันนั้นก็เลยบอกกับพระเจ้าว่า "พระเจ้า ลูกไม่เหลืออะไรแล้ว ขอพระองค์ทรงเข้ามาครอบครองชีวิตแล้วก็ทำให้มันเป็นไปตามพระทัยพระองค์ เถิด"

หลังจากนั้นก็ถวายตัวเรียนบีเอสพี รับใช้พระเจ้าด้วยการช่วยอ.หลายท่านแปลงาน

ชีวิตได้รับการอวยพรมากมาย ย้ายงานได้ที่ใหม่ที่เงินเยอะขึ้นและสวัสดิการเพียบพร้อม

และ...ซื้อบ้านให้พ่อกับแม่ได้ 1 หลัง ทั้งที่ตอนนั้นฐานเงินเดือนยังทำบัตรเครดิตไม่ได้เลยแต่กู้ธนาคารซื้อบ้านได้

ขอบคุณพระเจ้า
นี่เป็นเรื่องราวคร่าวๆ เพราะรายละเอียดจริงๆเยอะมากมาย ชีวิตเหมือนเกิดใหม่ จนทุกวันนี้บอกกับพระเจ้าเสมอว่า

"หนูอยู่ไม่ได้หรอกนะ ถ้าหากไม่มีพระองค์"

ขอพระเจ้าอวยพรพี่น้องนะคะ

The Prince of Egypt, The Passion of The Christ, The Pursuit of Happyness, Raise Your Voice

Lyrics | Hillsong United lyrics - Mercy Seat lyrics

Holy Bible

ถ้าหากวันหนึ่งวันไหนที่ใจต้องทนทุกข์ดังพายุที่โหมเข้าใส่ บอกกับตัวเองเอาไว้ความเจ็บตองมีวันหาย ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกฤดู

"Pain and hardship are what we need to learn to come over according to God's will and plan. Use it as the instruments to take all your dreams...
"ความเจ็บปวดและความยากลำบาก คือ สิ่งที่เราต้องเรียนรู้ที่จะผ่านพ้นไปให้ได้ ตามพระประสงค์และแผนการของพระเจ้า ใช้มันให้เป็นเครื่องมือเพื่อไขว่คว้าฝันของคุณ...

Just dare to dream and fight all your fears.
แค่กล้าที่จะฝันและต่อสู้กลับความกลัว

A little fear will bring big troubles.
ความกล้วแม้เพียงเล็กน้อยย่อมนำมาซึ่งปัญหาที่หนักหนา

There is nothing can destroy your strentgh, only the fear inside.
ไม่มีอะไรจะทำลายความเข้มแข็งของคุณได้ นอกจากความกลัวที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใน

Learn to live with troubles and lean myself to the One who is watching over me."
เรียนรู้ที่จะอยู่กับปัญหา และเอาตัวฉันเข้ามาหาท่านผู้หนึ่ง ผู้ซึ่งคอยมองดูอยู่เหนือชีวิตของฉัน"